RSG se Radioteater bied op Donderdag 5 November 2026 om 20:00 Seeskulp aan, ’n radiodrama deur Marius de Bruyn met regie deur Luan Jacobs.
Die verhaal bring ’n letterkundedosent en ’n jong student bymekaar in ’n onverwagse vriendskap waarin siekte en die verbeelding met mekaar verweef raak. Dit vra hoe ons na mekaar luister wanneer woorde tegelyk ’n skuilplek en ’n manier van toenadering kan wees.
Die storie
Eleanor is met ’n terminale breingewas gediagnoseer. Wanneer sy Jonathan ontmoet, ’n eksentrieke jong student wat aan ’n roman werk, begin ’n komplekse verhouding ontwikkel. Hy vertel haar van sy boek; sy maak mettertyd oop oor haar siekte en haar onsekere toekoms. Namate hulle band verdiep, rig Eleanor ’n vreemde versoek aan Jonathan wat albei se lewens ingrypend verander.
Die inspirasie vir die drama lê onder meer in De Bruyn se belangstelling in die verhouding tussen dosente en studente, veral binne die wêreld van kreatiewe skryfwerk. Hy het draaiboekskryf aan die Universiteit van Kaapstad gestudeer en was gefassineer deur die wisselwerking tussen lektore en studente. In Seeskulp ondersoek hy ook die verhoudings tussen skrywers en die spanning wat ontstaan wanneer twee mense geheime van mekaar weerhou.
Die titelmotief het ontstaan uit sy soeke na ’n beeld van iets wat sigbaar is, maar terselfdertyd iets verberg. ’n Seeskulp lê oop en bloot op die strand; eers wanneer iemand dit optel en teen ’n oor hou, word die gedruis hoorbaar. Hierdie beeld bied ’n vertrekpunt vir ’n drama waarin luister meer beteken as om bloot iemand se woorde te hoor.
Regisseursnotas
Jacobs sê hy was van die begin af gaande oor die teks en die manier waarop De Bruyn die mense agter die situasie vasvang. Vir hom was dit noodsaaklik om die verhaal met deernis, eerlikheid en respek te benader. Sy regie fokus op die mens binne die diagnose, met ruimte vir die karakters se vrees, verset en broosheid, asook hulle soeke na aanvaarding.
Dié benadering geld ook vir die spel. Volgens Jacobs het die keuse van die geselskap ’n belangrike deel van die regieproses gevorm, juis omdat die karakters soveel nuanses bevat. Hy beskryf die akteurs se benadering as sensitief en vol respek. Die doel was om gestalte te gee aan mense met volledige lewens, eerder as om hulle bloot deur hulle omstandighede te definieer.
Klank vorm ’n besonder belangrike deel van die produksie. Navorsing oor ’n glioblastoom en die uitwerking daarvan het die klankontwerp help rig. Die oseaanmotief word verbind met alledaagse geluide: ’n koffiemasjien, reëndruppels, omgewingsklank en bewegende water. Hierdie verskillende vorme van gedruis word teen die strome en golwe van die see gebalanseer en verklank die ontwrigtende uitwerking van Eleanor se siekte.
Stilte kry ook ’n eie betekenis. Jacobs gebruik dit doelbewus binne die verhaal se emosionele verloop, sodat luisteraars bewus kan word van wat tussen klanke en gesprekke gebeur. Die atmosferiese musiek vloei op plekke só nou met die klankontwerp saam dat die grens tussen die twee vervaag. Elders help musiek om bepaalde ruimtes en die verhaal se fantasiewêrelde te vestig.
Hierdie wisselwerking tussen werklikheid en verbeelding maak Seeskulp ’n verhaal wat die moontlikhede van radio benut. Sonder sigbare gebare of dekor moet stemme, musiek en klank die verhouding tussen Eleanor en Jonathan dra. Vir luisteraars lê die uitnodiging daarin om aandagtig te luister: na die stories wat die karakters vertel, die dinge wat hulle verswyg en die betekenis wat tussenin begin vorm aanneem.
Die spelers
Die rolverdeling sluit Mandi du Plooy Baard, Donovan Peterson, Charlie Bougenoun, Lizelle Pike, Erin Patience en DeWaal Stemmet in. Saam vertolk hulle Seeskulp.
